azi de dimineata, in drum spre birou am avut momentul de constientizare : “saptamana viitoare, pe la ora asta ar trebui sa intram in Grecia..” (la ora asta ar trebui sa fim chiar la vila sau aproape de ea). a fost surprinzator ca pana acum nu l-am avut, sau nu l-am simtit.evident, STIAM ca plecam pe 31 noaptea, ca pe 1 suntem acolo, ca stam o saptamana dar nu am simtit efectiv anticiparea, gandul ala de concediu – ca o sa zaci o saptamana la soare, in apa aia turcoaz, pe terasa, pe iarba, cu Mythosul langa tine..ca o sa ma bucur de o saptamana departe de toate!
Azi l-am avut si acum nu inteleg ce e cu saptamana asta intre noi!intre mine si concediul meu!?!!imi vine sa le zic tuturor : “hai, hai mai repede!eu nu am timp de asta, trebuie sa plec.nu, nu pot sa fac eu raportul asta caci o sa plec si nu cred ca apuc sa-l termin.”
Ilink imi spunea sapt trecuta ca traieste de o saptamana asa.si ca nu intelege de ce oamenii nu o lasa in pace, caci ea trebuie sa plece si nu mai are timp de nimic.
Asa ca va rog sa nu ma intrebati nimic pentru ca nici macar nu o sa am timp sa va raspund!eu trebuie sa plec, nu mai este timp de nimic!
Azi l-am avut si acum nu inteleg ce e cu saptamana asta intre noi!intre mine si concediul meu!?!!imi vine sa le zic tuturor : “hai, hai mai repede!eu nu am timp de asta, trebuie sa plec.nu, nu pot sa fac eu raportul asta caci o sa plec si nu cred ca apuc sa-l termin.”
Ilink imi spunea sapt trecuta ca traieste de o saptamana asa.si ca nu intelege de ce oamenii nu o lasa in pace, caci ea trebuie sa plece si nu mai are timp de nimic.
Asa ca va rog sa nu ma intrebati nimic pentru ca nici macar nu o sa am timp sa va raspund!eu trebuie sa plec, nu mai este timp de nimic!
Niciun comentariu:
Trimiteți un comentariu